تصانيف بسيار كرده است از آن جمله يكى نور الهدى است در شرح مصابيح الدجى « 79 » و كتاب نجم است در اصول و سبر قرايح « 80 » و اثبات تلقين و غير آن ديگر كتابها ساخته است و چند سال وعظ ميفرمود و خلايق را نصيحت ميكرد و مرقد او در پس دروازه كازرون است در رباط خود كه معروفست بكسائى رحمة الله عليه « 81 » . فقيه شمس الدين محمد كازرونى « 82 » عالمى متورع كامل بود و جمع ميان علم و عمل ميكرد و چند سال درس ميگفت و حديث ميخواند و فتوى مسلمانان ميداد و صوم دهر ميداشت و شبها را زنده ميداشت و خلوت و عزلت « 83 » دوست داشت و دعاهاى دراز ميفرمود « 84 » و در حالت قيام و ركوع و قعود خضوع و خشوع بسيار مىنمود چنانچه كم كسى صبر داشت « 85 » كه با وى نماز بگزارد و بنابراين جماعت وى اندك مىبودند بشمار . و عادت وى چنان بود كه بعد از پيشين از زاويه خود بيرون ميفرمود « 86 » و نماز پيشين به جماعت ميگزارد و در « 87 » مسجد

--> ( 79 ) - جها : نور الهدى و شرح مصباح الدجى - نور الهدى فى شرح مصابيح الدجى ( شد الازار ) . ( 80 ) - سبر القرايح فى الاحاجى ( شد الازار ) م - سير ( بياء مثناة تحتانيه ) و آن تصحيف است . - و سبر بموحده بمعنى اندازه گرفتن و آزمودن است عموما و اندازه گرفتن خور جراحت است بميلى كه در آن فرو برند خصوصا و آن ميل را مسبار گويند ( حاشيه شد الازار ) . ( 81 ) - در شيرازنامه ص 137 شرح‌حال كسى بعنوان ( جمال الدين محمد بن - الامام المقرى الامام بالمسجد البغدادى ) مسطور است كه بقرينه لقب جمال الدين و نام محمد و نعت مقرى و از اينكه گويد در رباطى قريب بدروازه كازرون مدفون است به ظن غالب بايد عين همين صاحب ترجمه متن حاضر باشد ولى بدبختانه نام پدر او در نسخه مطبوعه شيرازنامه از قلم افتاده است ( حاشيه علامه قزوينى ) . ( 82 ) - الشيخ الفقيه شمس الدين محمد بن نجم الدين محمود الكازرونى ( شد - الازار ) . ( 83 ) - جها : عزلت و تنهائى . ( 84 ) - جها : ميخواند . ( 85 ) - جها : توانست . ( 86 ) - جها : مىآمد . ( 87 ) - جها : پس در .